Portal - Stary Sącz
polski Niedziela - 19 listopada 2017 Elżbiety, Faustyny, Pawła      "Człowiek może się obejść bez wielu rzeczy, ale nie może się obejść bez drugiego człowieka". Ludwig Borne
Strona główna / Z Grodu Kingi - nr 4 (179) 2012 r.
Menu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ksiądz Roman Stafin - moja Msza święta
Wiara, nadzieja i miłość w blasku Zmartwychwstania
Wesołego Alleluja! Rozdzwoniły się dzwony na Wielkanoc!
ŻYCZENIA ŚWIĄTECZNE
Kwiecień - kalendarium
Ogłoszenia i Kronika parafialna
Wiekopomne odkrycie
Ania - uczennica LO im.M.Skłodowskiej-Curie - jedzie do Brukseli
II Festiwal Młodych Talentów w Starym Sączu
Wywiad z Agnieszką Borowską - Prezesem Fundacji Media Evolution
Placówka Opiekuńczo-Wychowawczej Wsparcia Dziennego?
PRZYKAZANIE MIŁOŚCI - korespondencja z Londynu
Stypendyści z Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych
AKTYWNOŚĆ STOWARZYSZENIA >GNIAZDO<
VI STAROSĄDECKIE DNI KSIĘDZA JÓZEFA TISCHNERA
Bóg jest Miłością
Czytelnicy piszą
Historia Parafii pw.św.Elżbiety w Starym Saczu od XIII wieku do 1786 r. (22)
Kalendarium - KWIECIEŃ

.
Moja Msza Święta
„To czyńcie na moją pamiątkę”
 
    „To czyńcie na moją pamiątkę” - te testamentalne słowa Jezusa Chrystusa, które w liturgii Mszy Świętej mają fundamentalne znaczenie, zasługują na to, aby im poświęcić osobne rozważanie. Aby znaleźć klucz do ich zrozumienia, musimy powrócić do Starego Testamentu, do historii wyjścia Izraelitów z niewoli egipskiej. Na pamiątkę tego wydarzenia Bóg nakazuje swemu ludowi obchodzić święto Paschy. Na określenie „pamiątki Pana” użyte jest w księgach hebrajskie słowo zikkaron - „dzień ten będzie dla was dniem pamiętnym” (Wj 12,14); „abyś pamiętał o dniu wyjścia” (Pwt 16,3), które oznacza urzeczywistnienie, przywołanie i odczucie zbawczego czynu Boga w obecnej, konkretnej sytuacji, w jakiej znajduje się modlący Izraelita. W czasie uczty paschalnej ojciec rodziny opowiadał o tym, że Bóg okazał wielką moc, prowadząc naród izraelski do ziemi obiecanej. Słuchając tego opowiadania członkowie rodziny mieli rzeczywiście wrażenie, więcej, byli przekonani, że Bóg jest tutaj, pośród nich, że działa, że okazuje swoją moc w ich obecnej sytuacji, tak jak kiedyś ratował ich przodków. Słowo zikkaron zostało przetłumaczone na anamnesis (grec.), commemoratiomemoria (wł.), memory (ang.), Gedaechtnis (niem.) i po polsku, jako pamiątka. Wszystkie te określenia nie oddają w pełni bogatej treści hebrajskiego oryginału, ponieważ oznaczają one językowo (intelektualnie) po prostu tylko pamiątkę, tylko przypominanie sobie tego, co kiedyś się wydarzyło. My jednak rozumiemy je w znaczeniu czasownika zikkaron, czyli Chrystus mówiąc „To czyńcie na moją pamiątkę”, powiedział: uobecniajcie, urzeczywistniajcie we Mszy Świętej moją ofiarę krzyżową; Ja jestem z wami, ja was zbawiam w każdej przez was sprawowanej Eucharystii i w tej sytuacji życiowej, w której się teraz znajdujecie! (łac.),
    Jezus przemierzając ziemię palestyńską i głosząc naukę o Królestwie Bożym, okazywał swoją moc w różnych ludzkich sytuacjach. Do paralityka, spuszczonego z dachu pod jego nogi, powiedział: „Wstań, weź swoje łoże i chodź” (Mk 2,9); łotrowi wiszącemu na krzyżu przyrzekł: „Dziś ze mną będziesz w raju” (Łk 23,43); Szymonowi, zmęczonemu bezowocnym połowem ryb, polecił: „Wypłyń na głębię” (Łk 5,4). Wszyscy, do których mówił, uwierzyli, że on ma moc zmienić ich życie i ta zmiana się dokonała. A czy my z taką wiarą, wiarą paralityka, wiarą łotra, wiarą Szymona i jego współtowarzyszy, uczestniczymy we Mszy Świętej? Czy wierzymy głęboko, że ten sam Jezus, który nauczał, uzdrawiał, umierał i zmartwychwstał, na słowa kapłana: „To jest Ciało moje… To jest kielich Krwi mojej… To czyńcie na moją pamiątkę”, przychodzi na ołtarz i do naszych serc, aby przemienić nas i nasze życie, aby nas zbawiać?
    Święta Kingo, czcicielko Jezusa Eucharystycznego, prowadź nas do Niego, który uobecniając swoją ofiarę krzyżową, ofiaruje się na ołtarzu - za nas i dla nas.
 
Ks. Roman Stafin
 
Interaktywna Polska
Webmaster: Jan Czech