Portal - Stary S帷z
polski Sobota - 24 lutego 2018 Boguty, Bogusza, Macieja      "Prawdziwym schronieniem dla czlowieka jest drugi cz這wiek". Przys這wie irlandzkie
Strona g堯wna / Z Grodu Kingi-nr 7-8 (230-231) 2016 r.
Menu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Sp造n窸o strumieniem 鈍iat這 ufno軼i - Augustyn (354-430)
Og這szenia i Kronika parafialna
Tradycyjna jajecznica PTTK w zamku Stara Ba填
安iatowe Dni M這dzie篡 w Starym S帷zu
HISTORIA 名IATOWYCH DNI MΜDZIE玆
Staros康eccy uczniowie pojad na spotkanie z papie瞠m Franciszkiem
Przedszkolaki Gminnego Przedszkola w Starym S帷zu
NIEZWYKx PIERWSZA KOMUNIA 名I邛A - 14 maja 2016 r.
Lato w tradycji ludowej
安i皻a Kinga ustanowiona oficjaln patronk Starego S帷za
NIEZAPOMNIANE STAROS.ECKIE PIELGRZYMOWANIE DO RZYMU
PIELGRZYMKA DO WΜCH - 31 MAJA - 7 CZERWCA 2016 R.
安.o.Stanis豉w Papczy雟ki - 篡cie i droga do 鈍i皻o軼i
Kalendarium
Ok豉dka

.
Sp造n窸o strumieniem 鈍iat這 ufno軼i
- Augustyn (354-430)
 
                Stworzy貫 mnie, Bo瞠, dla siebie
                i niespokojne jest serce moje,
                dopóki nie spocznie w Tobie.
 
    D逝go, bardzo d逝go mia Augustyn niespokojne serce. O swoim poszukiwaniu prawdy pisze on w Wyznaniach, które to dzie這 „istnieje w nieprzemijaj帷ej tera幡iejszo軼i”, jak je okre郵a jego t逝macz, Zygmunt Kubiak. Warto wi璚 zacz望 duchow w璠rówk za 鈍.Augustynem, po kartach tej ksi璕i.
   Maj帷 kilkana軼ie lat Augustyn podj掖 studia retoryki, aby zosta profesorem. Od dzie豉 Cycerona Hortensjusz rozpoczyna filozoficzne w璠rówki. Prowadz go one przez manicheizm do neoplatonizmu. Czyta dzie這 Plotyna Enneady i wiele innych ksi捫ek. Chocia b陰dzi, to jednak potem, patrz帷 na ten okres swojego 篡cia, Augustyn wyzna przed Bogiem:
Te ksi捫ki zach璚a造 mnie, abym wróci do samego siebie. Zacz掖em wi璚 wchodzi w g喚bi mej istoty za Twoim przewodnictwem.
 
    No i sta這 si!
    Augustyn ma ju ponad 30 lat. Dotychczas 篡 z bezimienn kobiet, z któr ma syna Adeodata; kobiet oddala, a syn zostaje z nim. Pewnego dnia, w sierpniu 386 roku, do jego domu w Mediolanie przybywa urz璠nik cesarski Pontycjan, który jest chrze軼ijaninem. Gdy ten zobaczy na stole listy 鈍. Paw豉, zacz掖 rozmawia z Augustynem o wierze w Boga. Augustyn po chwili wychodzi do ogrodu, k豉dzie si na ziemi i toczy wewn皻rzny bój. Krzyczy z g喚bi niedoli:
Jak d逝go, jak d逝go jeszcze? Ci庵le jutro i jutro? Dlaczego nie w tej chwili? Dlaczego nie teraz ju kres tego, co we mnie wstr皻ne?
 
    Nagle s造szy g這s dobiegaj帷y z s御iedniego domu, który powtarza: „We to, czytaj; we to, czytaj” (tolle, lege). Augustyn czu, 瞠 jest to Bo篡 nakaz. Wsta, wzi掖 Bibli do r瘯i i zacz掖 czyta:
Nie w ucztach i pija雟twie, nie w rozpu軼ie i rozwi您這軼i, nie w zwadzie i zazdro軼i. Ale przyobleczcie si w Pana Jezusa Chrystusa, a nie ulegajcie staraniom o cia這 i jego po膨dliwo軼i (Rz 13, 13-14).
 
Potem napisze Augustyn o tym do鈍iadczeniu:
(…) sta這 si tak, jakby dla mego serca SPΧN呁O STRUMIENIEM 名IATΜ UFNO列I, przed którym ca豉 ciemno嗆 w徠pienia natychmiast si rozproszy豉.
 
Augustyn poszed do matki i opowiedzia jej o swoim prze篡ciu, a ona - jak pisze Augustyn - odpowiedzia豉 modlitw:
B這gos豉wi Ciebie, Bo瞠, który mocen jeste uczyni daleko wi璚ej ni to, o co prosimy.
 
Augustyn za, wspominaj帷 ten szczególny moment 篡cia, tak si modli:
Do tego bowiem stopnia nawróci貫 mnie ku Tobie, 瞠 ju nie szuka貫m ani 穎ny, ani 瘸dnej w ogóle nadziei doczesnej, stan患szy mocno na fundamencie wiary.
 
    To do鈍iadczenie Augustyna w tradycji chrze軼ija雟kiej jest nazywane „noc mediola雟k”; jest to jeszcze nie wprost do鈍iadczenie mistyczne - jak mówi znawcy duchowo軼i tego 鈍i皻ego - ale mocne odczucie mocy Boga, który dzia豉 przez s這wa Pisma 鈍. Teksty Augustyna maj wyra幡y mistyczny profil i przez stulecia inspiruj wielu do pog喚bienia 篡cia modlitwy.
    Gdy czytamy Wyznania wtedy stajemy si razem z Augustynem poszukuj帷ym Boga. Podró rozpoczyna si od pi瘯na, które jest widoczne w przyrodzie. Nast瘼nie w璠rówka prowadzi do w豉snego wn皻rza, do g喚bi duszy; tam odkrywamy cudowne królestwo 鈍i皻o軼i. Id帷 dalej, do鈍iadczamy spojrzenia Tego, który jest; do鈍iadczamy Boga w „pe軟ym wonno軼i dr瞠niu”.
    Ta mistyczna podró do g喚bi duszy jest zarazem wst瘼owaniem po drabinie, która prowadzi do nieba. I w豉郾ie Augustyn prze篡 co takiego razem ze swoj matk; jakby razem dotkn瘭i nieba. By這 to w Ostii, na zachód od Rzymu, u uj軼ia Tybru do Morza 字ódziemnego, gdy czekali na okr皻 do Kartaginy. Okna domu, w którym przebywali, wychodzi造 na ogród. Oparci o jedno z nich, Augustyn i Monika, podziwiali pi瘯no 鈔ódziemnomorskiej ro郵inno軼i, a nast瘼nie spojrzeli w niebo. Rozmawiali o 篡ciu, o jego rado軼iach, które - 陰cznie z rozkoszami cielesnymi - nie mo積a porównywa z „b這go軼i 篡cia wiecznego”. Przeszli w rozmowie ró積e byty stworzone, mówi帷 z zachwytem o ich Stwórcy. O tym, co by這 potem, Augustyn napisze:
Doszli鄉y do naszych dusz i przekroczyli鄉y je (…) [i] dotarli鄉y (…) do M康ro軼i, przez któr staje si wszystko, co kiedykolwiek by這 i kiedykolwiek b璠zie (…). I gdy tak w 瘸rliwej t瘰knocie mówili鄉y o niej [M康ro軼i], dotkn瘭i鄉y jej na krótkie mgnienie ca造m porywem serca.
 
Oto dwoje 鈍i皻ych, matka i syn, dotkn窸o Boga, do鈍iadczy這 jego blisko軼i; do鈍iadczy這 ekstazy, mistycznego zjednoczenia z Nim.
Nied逝go po tym do鈍iadczeniu Monika zmar豉, raduj帷 si widokiem syna chrze軼ijanina.
Po tych do鈍iadczeniach blisko軼i Boga, Augustyn wyznaje:
PÓ昧O CI UMIΜWAΒM, Pi瘯no軼i tak dawna, a tak nowa, pó幡o Ci umi這wa貫m.
  
            I teraz jakby chcia nadrobi zaleg這軼i:
Bez jakiejkolwiek w徠pliwo軼i, w ca趾owitej i jasnej pewno軼i wo豉m, o panie: kocham ciebie.
 
    Oczywi軼ie uczucie mi這軼i Boga nie jest stanem trwa造m, nie jest zdobyte raz na zawsze. Tej mi這軼i trzeba nieustannie pragn望 i ci庵le j na nowo zdobywa. Rozumie t prawd Augustyn:
Daj mi siebie, mój Bo瞠, daj mi siebie (…) Kocham Ciebie, ale ci庵le za ma這; PRAGN GOR犴EJ CIEBIE KOCHA.
 
    Mi這嗆 Boga u Augustyna jest przepe軟iona ogromn czci wobec Niego, wobec Jego wielko軼i i wspania這軼i; a on sam uwa瘸 siebie za male鎥 cz御tk stworzenia:
Z moc sp造n窸y na mnie Twoje promienie (…), a mn wstrz御n窸a mi這嗆 i l瘯 (…); co to za promie 鈍iat豉, który przeszywa moje serce, a nie rani.
 
    Augustyn, do鈍iadczaj帷 blisko軼i Boga, prze篡wa jednocze郾ie zachwyt nad Pi瘯nem i dr瞠nie przed Wielko軼i i Majestatem; jest to przedziwna harmonia przeciwie雟tw (kontrastów), swoiste misterium tremens et fascinans.
    Mistyka Augustyna jest mistyk dzieci璚ego zaufania Bogu i pe軟ego oddania si Jemu:
O Panie, nasz Bo瞠, w cieniu Twych skrzyde pok豉dam nadziej, bro nas i prowad nas.
 
    Na koniec tej duchowej w璠rówki ze 鈍.Augustynem wró熤y do jego wyznania:
Pó幡o Ci umi這wa貫m, Pi瘯no軼i tak dawna, a tak nowa, pó幡o Ci umi這wa貫m.
 
    W naszym dotychczasowym 篡ciu mieli鄉y mo瞠 wiele mo磧iwo軼i, aby umi這wa Pana tak naprawd, g喚boko, i tego nie zrobili鄉y. Mo瞠 w豉郾ie teraz, patrz帷 na duchowe zmagania 鈍.Augustyna, nadszed czas, aby to uczyni - umi這wa Pana na nowo i ca造m sercem!
    Nigdy nie jest za pó幡o!
Z ksi捫ki: Ks.Roman Stafin, Moc w s豉bo軼i.
安i璚i ucz nas 篡cia duchowego. Biblos. Tarnów 2015.
 
Interaktywna Polska
Webmaster: Jan Czech