Portal - Stary Sącz
polski Środa - 20 wrzesńia 2017 Eustachego, Faustyny, Renaty     "Sprawiedliwi mało mówią, a wiele czynią" - Z Talmudu
Strona główna / Z Grodu Kingi - nr 5-6 (240-241) 2017 r.
Menu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kalendarium
W dziesiątą rocznicę przekazania solnej figury św.Kingi...
CZAS JUBILEUSZU
O zwyczajach świąt czerwcowych
BÓG JEDEN WIE ILE WYSIŁKU TRZEBA WŁOŻYĆ…
Ogłoszenia i Kronika parafialna
PTTK w Karpatach ukraińskich i Przysietnicy
Koło Grodzkie na zimowym Turbaczu
Gminny Konkurs Plastyczny o nagrodę Burmistrza Starego Sącza
>ŚWIĘTA RITA - RÓŻA MIŁOŚCI<
Spotkanie z Jerzym Kronholdem
Konkurs - „ŻYCIE I KULT ŚWIĘTEJ KINGI PATRONKI ZIEMI SĄDECKIEJ”
Słowacka premiera przedstawienia >Mały Książę<
Jedyny zachowany w rękopisie wiersz ks.Józefa Tischnera
Na Filipinach
Ks.Roman Stafin - Tęsknota za Bogiem - Franciszek z Asyżu (2)
20-lecie redagowania Z GRODU KINGI
Okładka

.
4 maja - Świętego Floriana
      Florian urodził się ok. 250 roku w Dolnej Austrii. W młodym wieku został dowódcą wojsk rzymskich, stacjonujących w tym państwie. Podczas prześladowania chrześcijan przez Dioklecjana został aresztowany wraz z 40 żołnierzami i przymuszony do złożenia ofiary pogańskim bogom. Wobec stanowczej odmowy poddano go torturom, starano się groźbami i obietnicami zmusić oficera rzymskiego do odstępstwa od wiary. Kiedy jednak te zawiodły, kazano go biczować, wreszcie uwiązano kamień u jego szyi i zatopiono go w rzece Enns. Florian jest patronem hutników, strażaków i kominiarzy, a także garncarzy i piekarzy. W ikonografii święty przedstawiany jest jako gaszący pożar oficer rzymski. Jego atrybutami są: kamień młyński u szyi, kolczuga, krzyż, czerwony i biały krzyż, miecz, palma męczeńska, płonący dom, orzeł, tarcza, zbroja.
 
14 maja - Świętego Macieja Apostoła
      Maciej był jednym z pierwszych uczniów Jezusa. Wybrany został przez Apostołów do ich grona na miejsce Judasza, po jego zdradzie i samobójstwie - udzielono mu święceń biskupich i władzy apostolskiej. Hebrajskie imię Macieja („dar od Boga”) wskazuje na jego żydowskie pochodzenie.
Według legend miał on głosić najpierw Ewangelię w Judei, potem w Etiopii, wreszcie na rubieżach Słowian. Miał jednak ponieść śmierć męczeńską w Jerozolimie, ukamienowany jako wróg narodu żydowskiego i jego zdrajca. Relikwie św.Macieja miała odnaleźć według podania św.Helena, cesarzowa, matka Konstantyna Wielkiego. Św.Maciej jest patronem budowniczych, kowali, cieśli, stolarzy, cukierników i rzeźników oraz alkoholików i chorych na ospę. Wzywają go niepłodne małżeństwa oraz chłopcy rozpoczynający szkołę. W ikonografii święty przedstawiany jest w długiej, przepasanej tunice i w płaszczu. Jego atrybuty to: halabarda, księga, krzyż; kamienie, miecz, topór, włócznia - którymi miał być dobity.
 
15 czerwca - Błogosławionej Jolanty (Jolenty)
     Jolenta urodziła się w 1244 r. jako córka węgierskiego króla Beli IV i Marii. Z jej najbliższej rodziny aż cztery osoby zostały wyniesione na ołtarze: obie jej siostry - św.Kinga i św.Małgorzata Węgierska, ciotka - św.Elżbieta Węgierska, oraz stryjenka - bł.Salomea. Jako kilkuletnia dziewczynka Jolenta przybyła do Krakowa na dwór swej siostry, św. Kingi, żony Bolesława Wstydliwego, i tu się wychowywała. W 1256 r. zaręczył się z Jolentą książę Bolesław. Pobrali się, kiedy miała czternaście lat, a z małżeństwa tego urodziły się trzy córki: Jadwiga, Elżbieta i Anna.
Jolenta była wzorową żoną i matką, w życie domowe wprowadziła klimat ładu, spokoju, szczerej pobożności i miłości. Książę Bolesław i Jolenta sprowadzili franciszkanów do Kalisza, Gniezna i kilku innych miejscowości; uposażyli cysterki w Ołoboku i benedyktynów w Mogilnie. Jolenta chętnie opiekowała się także biednymi i chorymi. Po śmierci męża, zwolniona już od obowiązków rodzinnych, postanowiła oddać się życiu duchownemu. Wraz z siostrą Kingą wstąpiła do klasztoru klarysek w Starym Sączu. Po śmierci Kingi przeniosła się do klarysek w Gnieźnie. Jolenta jest patronką chrześcijańskich matek. W ikonografii przedstawiona jest jako klaryska z krzyżem, czasem klęczy obok św.Kingi.
.
30 czerwca - Świętego Władysława
     Władysław był synem króla węgierskiego Beli I i Rychezy, córki króla polskiego Mieszka II. Urodził się w XI w. w Krakowie, a dzieciństwo i młodość spędził na dworze Kazimierza Odnowiciela oraz Bolesława Śmiałego. Mając 16 lat, udał się na Węgry, gdzie po śmierci starszego brata objął panowanie. Na początku były to niełatwe rządy, walczył bowiem z cesarzem niemieckim Henrykiem IV, który najechał Węgry. Władysław był wzorem średniowiecznego rycerza, słynął ze świątobliwego życia. W 1095 r. na synodzie w Clermont, gdy papież ogłosił pierwszą krucjatę przeciw muzułmanom dla uwolnienia Ziemi Świętej, Władysława wybrano jednogłośnie jej wodzem. Nie wyruszył jednak z krucjatą, ponieważ przedwcześnie zmarł. Jest patronem Węgier. Jego imię przybrał na chrzcie król Jagiełło, który pielgrzymował do grobu patrona. W ikonografii św.Władysław przedstawiany jest z insygniami królewskimi. Jego atrybutami są: anioł podający włócznię, chorągiew, krzyż, turban turecki.
Izabela Skrzypiec-Dagnan
 
Interaktywna Polska
Webmaster: Jan Czech