Portal - Stary Sącz
polski Piątek - 3 kwietnia 2020 Pankracego, Renaty, Ryszarda     
Strona główna / Z Grodu Kingi-nr10-12 (269-271) 2019 r.
Menu
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Kalendarium
Ogłoszenia i Kronika parafialna
„MARATON LITERACKI” - 40 spotkań autorskich - 1743 uczestników
Święci grudniowi - Barbara, Mikołaj i Łucja
KWARTALNY PRZEGLĄD PARAFIALNY (od października do grudnia 2019 r.)
ROZMOWA Z WANDĄ ŁOMNICKĄ-DULAK
WANDA ŁOMNICKA-DULAK - POETYCKA DUSZA CZARNEJ GÓRALKI
Barwy Jesieni na zabawie andrzejkowej Środowiskowego Domu Samopomocy
XV kwesta na rzecz odnowy zabytkowych nagrobków na staros. cmentarzach
Kazanie ks.Dominika Furgała
JÓZEF LEOPOLD KMIETOWICZ - 200. rocznica urodzin i 160. rocznica śmierci
XXIX Międzynarodowa Jesień Literacka
„POTENCJAŁ SENIORÓW ROZWIJA SPOŁECZNOŚĆ LOKALNĄ W GMINIE”
WYWIAD Z JOANNĄ USTARBOWSKĄ-DUDKĄ
Rozmowa z burmistrzem Jackiem Lelkiem
KATECHEZA BENEDYKTA XVI O ŚWIĘTEJ ELŻBIECIE WĘGIERSKIEJ
Kazanie księdza Jacka Soprycha
RELIKWIE ŚW.ELŻBIETY WĘGIERSKIEJ
Kazanie ks.proboszcza Marka Tabora
Kalendarium - budowa nowego kościoła na Osiedlu Słonecznym
ROZMOWA Z KSIĘDZEM JANUSZEM RYBĄ
Uroczystość otwarcia nowego kościoła w Starym Sączu
Życzenia świąteczno-noworoczne
Okładka

.
5 października - Swiętej Faustyny Kowalskiej
            Postać św.siostry Faustyny Kowalskiej nierozerwalnie łączy się z kultem Bożego Miłosierdzia. Przyszła na świat w sierpniu 1905 roku jako Helena Kowalska. W dzieciństwie musiała ciężko pracować, a od szesnastego roku życia pracowała jako pomoc domowa. W wieku dwudziestu lat wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Z jej dzienniczka dowiadujemy się, że w czasie prywatnego objawienia w 1931 r. otrzymała polecenie od Pana Jezusa, by szerzyła kult Miłosierdzia Bożego oraz postarała się o namalowanie obrazu Pana Jezusa Miłosiernego, ze wzoru jaki widziała. Zmarła, mając jedynie trzydzieści trzy lata. Została beatyfikowana w Rzymie, 18.04.1993 r. przez Ojca Świętego Jana Pawła II, a następnie kanonizowana 30.04.2000 r.
 
7 października - Matki Boskiej Różańcowej
            Dzień ten jest rocznicą bitwy pod Lepanto (1571 r.), w której Państwo Kościelne pokonało flotę Imperium Osmańskiego. Papież Pius V ogłosił w 1572 roku ten dzień świętem Matki Bożej Zwycięskiej. Rok później, decyzją papieża Grzegorza XIII zmieniono nazwę na Święto Różańca. Od 1969 roku, decyzją Pawła VI, 7 października obchodzone jest święto Matki Bożej Różańcowej. Na świecie znajdują się liczne miejsca nazywane sanktuarium Matki Bożej Różańcowej. W dużej części są to ośrodki związane z zakonem dominikańskim, w którym modlitwa różańcowa ma szczególne znaczenie. Według legendy założyciel dominikanów - Dominik Guzmán w czasie jednego z objawień miał otrzymać różaniec od samej Matki Bożej z poleceniem, by nauczyć wiernych się na nim  modlić.
 
1 listopada - Wszystkich Świętych
            Uroczystość ta ma charakter bardzo radosny. Wspominamy tego dnia wszystkich tych, którzy żyli przed nami i wypełniając w swoim życiu Bożą wolę, osiągnęli wieczne szczęście przebywania w niebie. Kościół wspomina nie tylko oficjalnie uznanych świętych, czyli tych beatyfikowanych i kanonizowanych, ale także wszystkich nieznanych z imienia wiernych zmarłych, którzy już osiągnęli zbawienie. Widzi w nich swoich orędowników u Boga i przykłady do naśladowania. Wstawiennictwa Wszystkich Świętych wzywa się w szczególnie ważnych wydarzeniach życia Kościoła. Śpiewa się wówczas Litanię do Wszystkich Świętych, która należy do najstarszych litanijnych modlitw Kościoła.
 
2 listopada - Zaduszki
            Kościół wspomina tego dnia w liturgii wszystkich wierzących w Chrystusa, którzy odeszli już z tego świata, a teraz przebywają w czyśćcu. Przekonanie o istnieniu czyśćca jest jednym z dogmatów naszej wiary. Obchód Dnia Zadusznego zainicjował w 998 r. św.Odylon. Praktykę tę początkowo przyjęły klasztory benedyktyńskie, ale wkrótce za ich przykładem poszły także inne zakony i diecezje. W XIII w. święto rozpowszechniło się na cały Kościół zachodni. W Polsce tradycja Dnia Zadusznego zaczęła się tworzyć już w XII w., a z końcem wieku XV była już znana w całym kraju.
 
24 grudnia - Wigilia
            Jest dniem poprzedzającym i przygotowującym do Bożego Narodzenia oraz dniem wspomnienia pierwszych rodziców, Adama i Ewy. Kończy okres Adwentu - czasu pełnego modlitwy, uczestnictwa w roratach, oczekiwania. Wigilia jest dniem tradycyjnej świątecznej wieczerzy w rodzinnym gronie.
Pod biały obrus wkłada się siano, które ma nawiązywać do żłobu, w jakim został położony Jezus tuż po narodzinach. Płomień palącej się na stole świecy, często zakupionej w celu wsparcia akcji charytatywnej, symbolizuje Jezusa. Opłatek, którym dzielą się świętujący, to odzwierciedlenie chleba, jako elementarnego pokarmu człowieka. Pozostawienie wolnego miejsca przy stole ma być znakiem otwartości na innych, potrzebujących, którzy mogą do nas zawitać tego wieczoru, ale także tęsknoty do tych, którzy nie mogli się zjawić, czy też wspomnieniem już nieżyjących członków rodziny. Przed rozpoczęciem wieczerzy powinien zostać odczytany fragment Ewangelii o narodzinach Jezusa Chrystusa, a także odmówiona modlitwa. Uroczystą kolację rozpoczyna się po wypatrzeniu pierwszej gwiazdki - pamiątki Gwiazdy Betlejemskiej.
 
25 grudnia - Boże Narodzenie
            To dzień upamiętniający narodziny Jezusa Chrystusa i jedno z najważniejszych świąt w Kościele katolickim. Początki jego świętowania sięgają III wieku naszej ery, chociaż dokładna data nie jest jednoznaczna. Święta Bożego Narodzenia mają w Polsce bardzo długą tradycję, na którą składa się mnóstwo zwyczajów. Był to dzień rodzinny i radosny, spędzany w gronie najbliższych, przy śpiewaniu kolęd, opowieściach i składaniu sobie życzeń.
 
26 grudnia - Świętego Szczepana
            Szczepan był jednym z siedmiu diakonów młodego Kościoła, wybranym do sprawowania opieki nad wdowami i ubogimi. Za przyjęcie wiary chrześcijańskiej i trwanie w niej został ukamieniowany - jest uważany za pierwszego chrześcijańskiego męczennika. W ikonografii Szczepan przedstawiany jest najczęściej w scenie kamienowania, w innych przestawieniach pojawia się jako młody diakon, a jego atrybutami są: gałąź palmowa, księga Ewangelii, kamienie. Jest patronem woźniców, stangretów, stajennych, murarzy, krawców, kamieniarzy, tkaczy, stolarzy, bednarzy. Wzywa się jego pomocy  w przypadku bólu głowy, a także w modlitwie o dobrą śmierć.
Izabela Skrzypiec-Dagnan
 
Interaktywna Polska
Webmaster: Jan Czech